أبو علي سينا
مقدمهء مصحح 65
كنوز المعزمين ( فارسى )
مناسب بخوانند يا بنويسند تا مراد بر آيد انشاء اللّه تعالى . در تركيب و امتزاج حروف اسامى با يكديگر هر گاه حروف يك اسم تمام شد و از حروف ديگر اسامى هنوز باقى است ، حروف اسم ناقص را از سر گيرند چنان كه در متن كتاب [ ص 14 طبع اوّل و ص 34 طبع دوم ] مثال آورده است . بعضى در تكسير نام شخص ، اسم مادر او را نيز ضميمه و از مجموع يك سطر حروف مقطّع سازند . ممكن است از عدد حروف چهار اسم كه گفتيم لوحى را مطابق فنّ اوفاق پر كنند يا الواح ذو الكتابه ترتيب دهند . از اين گونه تفنّنها در اين فنون فراوانست . ناگفته نگذريم كه اصطلاح تكسير در علوم حقيقى رياضى نيز داريم كه معنى ديگر از آن اراده مىكنند و رسالهء تكسير دايرهء ارشميدس مبتنى بر اين اصطلاح است كه شرحش باعث طول كلام مىشود . تناسب الواح با منسوبات كواكب بعقيدهء ارباب فنّ ، هر لوحى متناسب با مقصودى است مثلا لوح سه اندر سه غالبا در مورد تبغيض و افساد و تخريب و لوح چهار اندر چهار در تحبيب و اصلاح به كار ميرود . قاعدهء كلّى اين است كه منسوبات كواكب را كه در كتاب حاضر فصل ثانى از طبع دوم [ ص 26 ] باختصار و در كتب نجوم بتفصيل ذكر شده است در نظر بگيرند و كواكب را از سفلى بعلوى يعنى از قمر بزحل مراعات كنند ، پس اوّلين لوح يعنى مثلّث را بمنسوبات قمر اختصاص دهند و مربّع را بمنسوبات عطارد و مخمّس را بشمس و بر اين قياس تا لوح نه